Wiersze, które spłynęły z „Odrą”

W Ósmym Arkuszu Odry, ankiecie krytycznoliterackiej dotyczącej przemilczeń i pominięć w poezji, towarzyszą wiersze. Wśród tekstów Marcina Czerkasowa, Łukasza Podgórni i Roberta Rybickiego także cztery mojego autorstwa – „Sportowe życie”, „Transfuzje”, „Dowód’ i „De-liryczność”. Poniżej ten przedostatni. Zainteresowanych zapraszam do lektury.

Dowód

Dlaczego akurat trzystu? A nie, dajmy na to,

siedmiuset? Ilu poetów zmieści się na łebku

szpilki? Oto jest powód do dysputy rozciągniętej

w czasie podobnie jak próby potwierdzenia hipotezy

Poincarégo. Równie daremne, co bezsensowne,

jeśli z metafory niczego nie pojmą napierające masy,

z hukiem roztrzaskując się o składnię niby zadarty

dziób Concorde’a o uskok. Niech dalej wyjadają

gówno spod nawożonego drzewa poznania

dobra i zła! Trylion much nie może się mylić,

z jakiego więc powodu miałby podrywać skrzydła

na jedno zawołanie? „Każda trójwymiarowa zwarta

i jednospójna rozmaitość topologiczna bez brzegu

jest homeomorficzna ze sferą trójwymiarową,

czyli brzegiem czterowymiarowej kuli”.

Doprawdy? Możecie sobie krzyczeć o tym do woli,

bo kto uwierzy gromadce ściśniętej bez ładu

i składu na fabrycznie wymodelowanej główce,

że najogólniej chodziło jej o to,

jaki kształt ma Wszechświat?

Joanna Lech w IM

Instytut Mikołowski zaprasza na spotkanie autorskie Joanny Lech związane z promocją jej tomu wierszy Trans (wyd. IM, 2016). Prowadzenie: Maciej Melecki i Krzysztof Siwczyk.

04.03.2016, godz. 18.00

Joanna Lech - ur. 1984 r. Poetka, autorka tomów „Zapaść” (Biblioteka Arterii, Łódź 2009) i „Nawroty” (WBPiCAK, Poznań 2010). Za debiutancki tom otrzymała nagrodę w X edycji konkursu literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek  w kategorii „debiut roku”, nominację do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius oraz wyróżnienie w VI Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Złoty Środek Poezji” Kutno. Nominowana do Nagrody Literackiej Nike 2011 za tom „Nawroty”. Stypendystka Miasta Krakowa i Fundacji Grazella (2011). Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich, m.in. im. K.K. Baczyńskiego, im. T. Sułkowskiego, im. S. Brzozowskiego, im. Z. Dominiaka, im. R. Wojaczka. W 2007 r. nagrodzona Grand Prix w VI konkursie im. R. M. Rilkego w Sopocie oraz nagrodą główną w XIII konkursie im. Jacka Bierezina w Łodzi. Publikowała prozę w Ricie Baum, Wyspie, Redzie, Elewatorze, Fa-arcie i Pograniczach oraz w antologii „Once Upon a Deadline” (Off_Press, Londyn 2012) i „Antologii współczesnych polskich opowiadań” (Wydawnictwo FORMA, Szczecin 2014). Wiersze publikowała m.in. w Opcjach, Studium, Tyglu Kultury, Wyspie, Arteriach, Portrecie, Toposie, Gazecie Wyborczej, Czasie Kultury, Tygodniku Powszechnym, Kresach, Frazie, Radarze, Fa-arcie, Chimerze, Przekroju, Lampie, Twórczości oraz antologiach, m.in. „Poeci na nowy wiek” (Biuro Literackie, Wrocław 2010) i „Free Over Blood” (Off_press, 2011). Wiersze były tłumaczone na język angielski, niemiecki, ukraiński, rosyjski i czeski. Pochodzi z Rzeszowa, od wielu lat mieszka w Krakowie. Prowadzi stronę autorską: joannalech.pl

Instytut Mikołowski

ul. Jana Pawła 8/ 5

Mikołów

www.instytutmikolowski.pl 

„Arterie” – zaproszenie do współpracy

Redakcja Kwartalnika Artystyczno-Literackiego „Arterie” zaprasza do współtworzenia kolejnego numeru.

1(23)/2016
numer biedny

Pytamy o rozmaite wizje sprawiedliwości społecznej. Chcemy przyjrzeć się zjawiskom biedy i wykluczenia w najbliższej okolicy, w Europie i na innych kontynentach. Nie ukrywamy, że wiersz, esej, opowiadanie lub reportaż mogą tu posłużyć za diagnozę. Namawiamy was do wiwisekcji rozmaitych poglądów politycznych w kwestiach społecznych. Co z nich wynika dla biednego człowieka? Chętnie przyjmiemy teksty i prezentacje pogłębiające problem „biednego artysty”, a także twórczość, która wynika z doświadczeń bezdomności, upośledzenia, wykluczenia społecznego i życia za kratami. Przysyłajcie nam przekłady poezji i prozy w temacie „biednym”. Na poczet rubryki Dziecinada ogłaszamy konkurs na bajkę dla dzieci wykorzystującą motyw autyzmu (nagrodami będą numery „Arterii” oraz książki wydawane przez Dom Literatury w Łodzi). Nie wiemy, czy Wam zapłacimy, albowiem obecna poprawność polityczna (a my nigdy nie byliśmy zbyt grzeczni) może nas skazać na grantowy szkorbut. Wierzymy jednak, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie.

Termin przyjmowania materiałów do numeru biednego: 30 kwietnia 2016 r. 

Czekamy na teksty nawiązujące do hasła nowego numeru: na dobrą poezję, prozę, przekłady tychże, eseje, reportaże, recenzje nowej literatury oraz grafiki i fotografie. Prosimy o teksty (proza, eseje, reportaże) o objętości do 15 tys. znaków, recenzje — do 5 tys. znaków i o zestawy 5–7 utworów poetyckich.

Z propozycjami i pytaniami prosimy zwracać się pod adres:arterie.spp@gmail.com.

* Dwa tygodnie po terminie przyjmowania materiałów autorzy zostaną poinformowani o zakwalifikowaniu tekstu do druku. 

Przemilczani… ale nie na łamach „Odry”

W najnowszym numerze miesięczniku  „Odra” (na stronach ÓSMEGO ARKUSZA) opublikowano wyniki ankiety krytycznoliterackiej pod hasłem „Słynni, świetni, przemilczani”, anonsowanej przez Pawła Kaczmarskiego następującymi słowami: „(…) Ankieta krytycznoliteracka, którą otwieramy w tym wydaniu ÓSMEGO ARKUSZA, dotyczy przemilczeń i pominięć w młodej poezji. Jako główny wyróżnik przyjęliśmy kwestię literackich nagród i instytucjonalnych wyróżnień, czyli to, kogo pomijają różnego rodzaju kolegia i kapituły. Poprosiliśmy grupę krytyków i krytyczek o wskazanie tych spośród „młodych” autorów, którzy powinni zostać bardziej docenieni przez jurorów rozdających rozmaite poetyckie laury. Zaproszeni do ankiety mieli zupełna dowolność w wyborze poetów, o których chcieli pisać: nie narzucaliśmy żadnej określonej cezury wieku ani dorobku – i choćby dlatego lista nazwisk może okazać się dla czytelników nieco zaskakująca (…)”.

W przedmiotowej ankiecie znalazło się także i moje nazwisko, a to za sprawą tekstu zatytułowanego „Niedoceniani czy niezauważani?”. Zainteresowanych tym, co jego autor Rafał Gawin miał do napisania na ten temat, odsyłam do lutowego numeru „Odry” (dociekliwy czytelnik znajdzie w nowym numerze również cztery moje wiersze). Poniżej fragment wspomnianych enuncjacji:

„(…) Nic dziwnego, że autorzy pomijani przy nominacjach to najczęściej pisarze publikujący książki w niszowych wydawnictwach, tych o mniejszej sile marketingowego rażenia. I nie ma tutaj większego znaczenia dobre przyjęcie książki przez krytyków i recenzentów (o planktonie czytelników nie wspominając), co również można prześledzić, czytając recenzje poszczególnych książek Piotra Gajdy. Poeta o wyrazistej poetyce, konkretnie umocowanej w rzeczywistości, a jednocześnie niestroniącej od intertekstualnych i filozoficznych wycieczek już mniej osobistych, uniwersalizujących przekaz coraz bardziej gęstych językowo i tematycznie – z tomu na tom – wierszy, to znamienny przykład. Jego dwie pierwsze książki, Hostel (2008) i Zwłoka (2010), ukazały się w mało wtedy znaczącej Bibliotece „Arterii”, niemniej spotkały się, zwłaszcza druga z nich (w pewnym stopniu flirtująca z modnym jeszcze wtedy nurtem ośmielonej wyobraźni), z bardzo ciepłym i życzliwym, a jednocześnie konstruktywnym przyjęciem, jednak nie miało to przełożenia na jakiekolwiek nominacje i laury. Choć w Łodzi pamiętamy telefon jednego z jurorów Nike, chcącego nominować Hostel… rok za późno (zawieruszył się gdzieś w siedzibie mocodawców nagrody) oraz telefon członka kapituły Iłłakowiczówny, zainteresowanego Zwłoką, tyle że to przecież nie był debiut tomaszowianina. Dwie następne, Demoludy (2013) i Golem (2014), w których długą frazę i ciężar gatunkowy wiersza, zderzony z łatwością jego rozpisywania, Gajda doprowadził wręcz do perfekcji, opiewając melancholię przez duże M (czyli niejako odpowiadając na intelektualne zapotrzebowanie zagubionego w trzecim tysiącleciu i zbuntowanego w wąskiej przestrzeni czarnego golfa czytelnika), opublikował w Instytucie Mikołowskim, prężnym ośrodku, przynajmniej z perspektywy tzw. środowisk literackich. I obie książki zaginęły w (literackiej) próżni: raptem kilku recenzentów podjęło się zmierzenia z wielopłaszczyznową interpretacyjnie zawartością obu zbiorów. Jurorzy specjalnie się nimi nie przejęli (nie licząc Otoczaka, nagrody, bądź co bądź, towarzyskiej). I pojawiły się tendencyjne uogólnienia: skoro autor stosuje długie zdanie i długą frazę, nie stroniąc od metafor dopełniaczowych i pojęć abstrakcyjnych, a książkę wydaje w Mikołowie, to musi naśladować Macieja Meleckiego (…)”

Zdzisław Jaskuła oraz Puls Literatury z Plastrem Kultury

W dniu wczorajszym, tj. 16 lutego w Domu Literatury redakcja Plastra Łódzkiego przyznała piętnaście Plastrów Kultury. W trzeciej edycji plebiscytu na najciekawsze wydarzenia / osoby / zespoły / miejsca czytelnicy portalu oddali ponad 3 tys. głosów. 

W tym roku Plastry przyznano w następujących kategoriach: wydarzenie filmowe roku, wydarzenie teatralne, roku spektakl teatralny roku, wydarzenie literackie roku, wystawa roku, wydarzenie muzyczne roku, zespół muzyczny / muzyk roku, mainstream roku, nisza roku, inicjatywa roku, osobowości roku, kultowe miejsce oraz nowe miejsce. Przyznano również trzy nagrody specjalne. Każdemu z laureatów wręczono statuetkę oraz dyplom.

W kategorii wydarzenia literackiego roku Plaster Kultury otrzymał IX Festiwal Puls Literatury w Łodzi. Jedną z trzech nagród specjalnych – Złotym Plastrem Kultury nagrodzono Zdzisława Jaskułę „za bycie wybitnym człowiekiem – instytucją, którego działania pamiętać będzie każdy”. Ponadto Biało-Czerwony Plaster Kultury otrzymało Muzeum Książki Artystycznej „za jedyną w swoim rodzaju działalność i promocję  Łodzi na skalę międzynarodową”.

Plastry Kultury w pozostałych kategoriach znaleźć można tutaj.