piątek, 6 marca 2026

Zapraszamy do współtworzenia z nami tegorocznych numerów „Tygla Kultury”

Nr 1/26, Ekokrytyczny

W tym numerze proponujemy pogłębioną refleksję nad literaturą, której interwencyjny i zaangażowany charakter opiera się na eksploracji tematów dotyczących ekologii, post-trans-humanizmu, głębokiej ekologii i apokaliptycznych wizji końca życia na naszej planecie. Zajmiemy się także miejscem współczesnego panteizmu w sztuce i literaturze oraz przemianami używania dychotomii Natura – Kultura w twórczości artystycznej.

Na teksty czekamy do 30 kwietnia 2026 r.


Nr 2/26, Erotyczny

Numer będzie poświęcony współczesnym odsłonom erotyki w literaturze i sztuce, jej nieheteronormatywnym fenomenom, granicy między pornografią a erotyką i przede wszystkim pytaniu, czym jest miłość i czy przetrwa w świecie coraz bardziej zdominowanym przez technologie cyfrowe i sztuczną inteligencję. Poddamy pogłębionej refleksji twórczość literacką eksplorująca erotykę zarówno w literaturze gatunkowej, jak i twórczości artystycznej. Wreszcie postaramy się odpowiedzieć na fundamentalne pytanie, czym jest eksces i przyjemność w literaturze i jakie są ich związki z fenomenem skandalu.

Na teksty czekamy do 15 lipca 2026 r.

 

Nr 3/26, Epifaniczny

Tematyka numeru będzie rozciągać się od dyskusji o statusie religii w zlaicyzowanym świecie przez magię i okultyzm w XXI wieku po dzisiejsze postsekularne epifanie codzienności. Zastanowimy się nad tym, co jawi się jako zagadkowo-sekretne w sztuce i literaturze. Spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, jakie znaczenie w dzisiejszej kulturze mają szeroko rozumiane epifanie, objawienia i olśnienia oraz gdzie można ich szukać.

Na teksty czekamy do 15 października 2026 r.

Czekamy także na teksty, które tylko w incydentalny sposób nawiązują do linii tematycznych numerów:

– proza i dramat do 20 tys. znaków,

– eseje i reportaże do 15 tys. znaków,

– wiersze do 7 stron znormalizowanego maszynopisu,

– zdjęcia i materiały graficzne do uzgodnienia z redakcją.

(Prosimy o wskazanie w zgłoszeniu numeru, do którego tekst jest proponowany)

TEKSTY PROSIMY NADSYŁAĆ NA ADRES: TYGIEL@DOM-LITERATURY.PL

Do każdego numeru pisma zostanie załączona także wkładka z tekstami dla dzieci pt. „Dzieciarnia” (zachęcamy do nadsyłania wierszy i krótkich opowiadań dla najmłodszych) oraz wydawane przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Łodzi tomiki poezji z serii prowadzonej przez Rafała Gawina.

Wypłacamy honoraria.

Zapraszamy do współtworzenia z nami tegorocznych numerów!

 


Redakcja „Tygla Kultury”

środa, 4 marca 2026

Dwadzieścia dwie sekundy

We wczorajszym „Podsumowaniu roku 2025 w poezji”, które odbyło się w łódzkim Domu Literatury, jedna z dwóch wydanych przeze mnie w ubiegłym roku książek -„Biuro straceń” doczekała się 22-sekundowej wzmianki. Gdybym miał menadżera, dziś ten ogłaszałby mój światowy sukces. Już bez autoironii, dzięki i za to!

niedziela, 1 marca 2026

Posumują 2025 rok w poezji

To już?! Ale jak to podsumować? Całe szczęście Rafał Gawin wie! Podsumowanie roku 2025 w poezji już 3 marca (wtorek), godz. 18:00 w Domu Literatury w Łodzi! To jedyne takie spotkanie, podczas którego można nadrobić dwanaście miesięcy czytania… w jeden wieczór.

Raz w roku zatrzymujemy literacki kalendarz i sprawdzamy, co naprawdę wydarzyło się w polskiej poezji - kto zachwycił, kto zaskoczył, kto zadebiutował tak mocno, że nie dało się przejść obok obojętnie, i które książki poetyckie zostaną z nami na dłużej. Porozmawiamy o nagrodach, debiutach, ważnych tomach uznanych autorów, wydaniach zebranych, a także o przekładach, które otworzyły polskiej liryce nowe okna na świat.

Gośćmi spotkania będą:

dr Agnieszka Waligóra (UAM w Poznaniu)

dr Michał Koza (UJ w Krakowie)

Całość poprowadzi Rafał Gawin poeta, krytyk i mistrz rozmów, po których lista „do przeczytania” rośnie zdecydowanie najszybciej z całego Domu Literatury!

poniedziałek, 23 lutego 2026

Nowy tom wierszy Marcina Biesa w IM

Nowy tom wierszy Marcina Biesa Osiem minut i dwadzieścia sekund właśnie ukazał się nakładem Instytutu Mikołowskiego.

Szósty tom Marcina Biesa został zilustrowany obrazami Raspazjana, a eskortującyc go tekst napisał Wojciech Fokus Alszer:

„Podobno wszechświat istnieje tylko wtedy, gdy patrzymy. Marcin Bies sprawdza tę teorię, rzucając wyzwanie nicości. Prowadzi nas przez oddziały szpitalne, sterylne sale pachnące lizolem i klatki schodowe, gdzie pali się twarz ze wstydu. Od smrodu spleśniałych ziemniaków po blask krematoryjnych pieców – to podróż przez wszystko, co chcielibyśmy przemilczeć, a co Bies wykrzykuje nam prosto w twarz. Mocna, męska, bezkompromisowa poezja."

Bies po raz kolejny eksponuje w swych wierszach szczątkowe fragmenty poharatnego życia, mocno grawitujące wokół chwilowości, jako jedynego odbieralnego stanu, które są nieustannie komunikowane z perspektywy wyzierającego zewsząd zaniku. Tytuł bowiem odsyła bezpośrednio do czasu, z jakim pokonuje odległość miedzy Słońcem a Ziemią światło, a który nam wszystkim zarazem pozostanie, kiedy Słońce wybuchnie. Owa komunikowalność czyniona jest wielce sardonicznym, cierpkim i do cna przewrotnym językiem, przez co stajemy się świadkami wydobycia licznych pułapek, czyhających nie tylko w lukach najbliższych uwidocznień, ale również w niekończącym się procesie hodowli współczesnego człowieka, o czym, być może, najdobitniej zaświadcza wieńczący tom poemat "Ziemia Cotarda".