Werdykt
XXXIV Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego
im. Rafał Wojaczka
Instytut Mikołowski
8 maja 2026
Jury w składzie: Szymon Kantorski
(przewodniczący), Michał Krawczyk i Tomasz Hrynacz na posiedzeniu, które odbyło
się 7 maja 2026 roku, po zapoznaniu się z 111 zestawami wierszy, jakie wpłynęły
na tegoroczną edycję Konkursu, postanowiło przyznać następujące miejsca:
Miejsce I – zestaw wierszy opatrzony
godłem Koci batyskaf, którego autorką jest: Paulina Sieniuć ( Legionowo) -
Nagroda 1000 zł.
Miejsce II – zestaw wierszy opatrzony
godłem Lineanegra, którego autorką jest: Wioleta Szarwas (Stanowice) Nagroda
600 zł.
Miejsce III - zestaw wierszy opatrzony godłem norweski wiatr którego autorem jest: Miłosz Marcin Zawadzki (Lipno). Nagroda 400 zł.
O wierszach Laureatki XXXIV OKP im. Rafała Wojaczka
Wiersze Pauliny Sieniuć (pseudonim
Paulina Sień) to propozycja poetycka odważna, intensywna i wyraźnie świadoma
swojej formy. Autorka buduje świat oparty na fragmentach pamięci, skojarzeniach
i obrazach, które nie układają się w linearną narrację, lecz tworzą gęstą,
momentami chaotyczną tkankę doświadczenia. To właśnie w tej pozornej
niespójności ujawnia się głęboki sens wiersza jako zapisu dziedziczenia emocji,
impulsów i języka.
Oto otrzymujemy obrazy surowe, cielesne,
naznaczone przemocą i absurdem. Właśnie warstwa językowa jest jednym z
najmocniejszych elementów tych wierszy. Sieniuć (Sień) swobodnie łączy rejestry
- od potoczności i wulgarności po frazy niemal liryczne czy surrealne.
Nagromadzenie obrazów, smaków, zapachów i dźwięków buduje intensywne
doświadczenie zmysłowe, które oddziałuje na czytelnika bardziej intuicyjnie niż
intelektualnie.
To poezja, którą się odczuwa, zanim
zacznie się ją interpretować.
Istotnym zabiegiem jest także przejście
w stronę „reprezentacji nikogo”, przestrzeni, w której podmiot traci wyraźne
zakorzenienie, dryfuje między sygnałami kultury, mediami i własną percepcją. W
tym kontekście przywoływane obrazy powrotu do ciała i instynktu nabierają
szczególnej mocy.
Wiersze te bez wątpienia wymagają od czytelnika otwartości na niejednoznaczność i gotowości wejścia w świat rządzony bardziej przez skojarzenia niż przez logikę. Jednocześnie jest to propozycja spójna w swojej estetyce i konsekwentna w budowaniu nastroju. Pozostawia po sobie wyraźny ślad, nie tyle jako zamknięta opowieść, ile jako doświadczenie, które rezonuje jeszcze długo po lekturze.


.jpg)
.jpg)










