Premiera poetycka - tom wierszy Łukasza Jarosza „Żyjątko” (IM, 2026).
Pięćdziesięciopięcio stronicowy tom przynosi niezwykle silnie zintegrowane wiersze balansujące nawzajem przecinających się krawędziach wymiarów realistycznego postrzegania i medytacyjnego przetwarzania świata wewnętrznego, dzięki czemu każdy wiersz staje się busolą momentalnych rozpoznań stanu psychiczno - mentalnego, wynikłego z konkretnego osadzenia w danym egzystencjalnym momencie oraz rejestracji odłamków z nieustannie rozpadającej się rzeczywistości. Jarosz ponawia gesty ocalenia, lecz jednocześnie wprowadza tony demaskujące wszelkie próby powstrzymania rwącego przepływu magmatycznej wydarzeniowości. Dlatego tym, co intensywnie jest jeszcze odbierane, staje się tytułowe Żyjątko, jako personifikacja tego, co zostaje po nas: „Widać nas z daleka: zwapnione światło w oczach,/ ciało skroplone w punkt." ("Żyjątko", str. 9).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz