Nowa książka Łukasza Jarosza w IM

 

Nakładem Instytutu Mikołowskiego im. Rafała Wojaczka ukazała się książka Łukasza Jarosza Widoczna i niewidzialna.

 O książce:

Nie da się tych wierszy przyszpilić do jednej planszy, ująć w jednej formule. Choć można by tu pewnie coś powiedzieć o ascezie. Albo o aforyzmach. Albo o ironii. Tak, jeśli już, o ironii chyba bardziej niż o czymś innym. O dystansie więc wobec słów, postaci i rzeczy, wobec teraźniejszości i pamięci, a przy tym także o masce, o eironeia greckiej, z której wszyscy od pokoleń czerpiemy zbawienne soki. I dzięki której właśnie, choć zrazu było to udawanie tylko, tylko prześmiewczy pozór, uczymy się - gorzej albo lepiej - tak ocalającej pokory: tej poznawczej, tej etycznej. I może nawet tej metafizycznej. Jak w tych wierszach Łukasza Jarosza, które zdają się najpierw garścią słów i kalekich obrazów rzuconych na wiatr, garścią strzępków, powidoków, okruchów. Aby w końcu ujawnić się, niczym „gwiazda ulepiona z ciemnej wody” albo „śmierć w lustrze”, jako zwarte i stanowcze jasnowidzenie rzeczy.

Zbigniew Mikołejko

ŁUKASZ JAROSZ - ur. w 1978 roku, poeta, muzyk. Perkusista, wokalista i autor tekstów grup: Chaotic Splutter, Lesers Bend, Mgłowce, Zziajani Porywacze Makowców, Baza Ludzi Żywych. Mieszka w Żuradzie pod Olkuszem.

Łukasz Jarosz „Widoczna i niewidzialna"

Instytut Mikołowski, 2023

Redakcja: Karina Stempel

Stron: 34

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-65250-50-6

Kup pan cegłę

 

Monografia Magazynu Materiałów Literackich Cegła to artbook podsumowujący działalność redakcji od 2001 roku.

Część merytoryczną i opisową z perspektywy antropologicznej stanowi tekst prof. Anny Markowskiej, z perspektywy krytycznoliterackiej tekst prezentuje dr Jakub Skurtys. Dr Marcin Czerwiński przedstawia zaś magazyn w eksperymentalnej formie tekstowej.  Dr Karolina Wiśniewska z wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych uzupełnia część merytoryczną o tekst poświęcony łączeniu designu i literatury. Opublikowana jest również rozmowa z redaktorem prowadzącym - Karolem Pęcherzem. Całość opatrzona jest ilustracjami i opisem wszystkich dotychczasowych numerów Magazynu Materiałów Literackich Cegła.

W skład artbooka wchodzą plakaty, zbiorczy zin prezentujący pierwsze wydania magazynu z okresu 2001-2005 oraz część merytoryczna i albumowa.  

„Magazyn Materiałów Literackich – Cegła” jest  czasopismem łączącym literaturę piękną i design,  wydawany od 2001 roku. Jego spójna formuła polega na tworzeniu "pisma - gadżetu" opierającego się na nowatorskich formach wydawniczych. Poświęcony jest prezentacji twórczej młodych autorów tekstów poetyckich, prozatorskich. W roku 2023 ukaże się 50 nr Magazynu Cegła. 

Każdy numer magazynu jest unikalnym, zaskakującym projektem wydawniczym, który daleko wykracza poza formy tradycyjnego czasopisma . Pudełko od papierosów, gra w karty - flirt, wystawa plakatów z poezją konkretną, wykorzystanie lustrzanego odbicia, nr cegły na pieczątkach lub magesach na auta z literackimi cytatami klasyków -to tylko niektóre ze zrealizowanych pomysłów.

Miałem przyjemność publikować wiersze w unikatowych wydaniach MML „Cegła” sześciokrotnie. Były to niepowtarzalne numery: Nr 9/2007 „Fryzjerski”, Nr 11/2008 „Free”, Nr 18/2010 „W drodze”, Nr 27/2013. „Kto zaspokoi nasz głód?”, Nr 35/2016. „Hotelowa Cegła Skarg i Wniosków” i  Nr 45/2020 „Wodny”.

(info plus foto MML „Cegła”)

Na „Wojaczka” zgłoszenia jeszcze tylko do końca kwietnia

Jeszcze tylko do końca kwietnia można nadesłać swoje wiersze na XXXI OGÓLNOPOLSKI KONKURS POETYCKI im. Rafała Wojaczka.

- - - - - - - - - - -

Regulamin Konkursu jest na stronie: https://tiny.pl/wnx3p

Dodatkowych informacje pod nr tel.: 698 718 953 lub adresem e-mailowym: instytutmik@poczta.onet.pl

Książka Piotra Kępińskiego w Instytucie Mikołowskim

 

Nakładem Instytutu Mikołowskiego im. Rafała Wojaczka ukazała się książka Piotra Kępińskiego słownik obrazów obcych.

O książce:

Historie własne, ale i cudze. Abstrakcja, ale i konkret. Ślady życia codziennego do odszyfrowania w szeregu uników, językowych szarad, gier z czytelnikiem. Kiedy już wsiądziesz do tego semantycznego rollercoastera, pośród huku i świateł zobaczysz mimo wszystko świat. „I tak tutaj nie mieszkamy” - ta wspaniała fraza z wiersza Cel świetnie oddaje istotę poezji. Oto wszakże rola poety – eksmitować nas z obrazów, którymi na co dzień się otaczamy, do których przywykliśmy i które uważamy za swoje. Autorowi Słownika obrazów obcych udaje się to znakomicie. A jeśli ktoś spyta, jak się ma dzisiaj nurt ośmielonej wyobraźni, odpowiem: ma się świetnie. Nie próbujmy go definiować, szukając podobnych konstrukcji stylistycznych u różnych autorów czy dosłownych nawiązań do kolegów i koleżanek po „bębnie, ogryzku”. Nie, nurt ośmielonej wyobraźni to rwąca rzeka – czasem zupełnie obcych obrazów. Bo właśnie o rwanie i derywację w tym wszystkim chodzi, czego znakomicie dowodzi w tej książce Piotr Kępiński.

 

Marcin Orliński

PIOTR KĘPIŃSKI (ur. 1964) – poeta, krytyk literacki, eseista. Pracował m.in. jako zastępca redaktora naczelnego w „Czasie Kultury” oraz jako szef działu kultury w „Dzienniku” i „Newsweeku”. Obecnie współpracuje z „Twórczością” oraz „Plusem Minusem”, sobotnim wydaniem „Rzeczpospolitej”. Autor wielu książek poetyckich i eseistycznych, m.in. zbioru esejów o współczesnej kulturze litewskiej Litewski spleen, książki o współczesnych Włoszech Szczury z via Veneto i tomu wierszy Nieoczy. Za Szczury z Via Veneto otrzymał Nagrodę Literacką im. Leopolda Staffa. Od 2007 do 2016 roku juror Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”. W latach 2017–2019 zasiadał w jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius”. Mieszka w Rzymie i (czasami) w abruzyjskim Collelongo.

Piotr Kępiński „Słownik obrazów obcych”

Instytut Mikołowski, 2023

Redakcja : Maciej Melecki

Stron: 48

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

ISBN 978-83-65250-43-8

Z Archiwum P. (41)

Zdjęcie obrazuje stan na 12 grudnia 2010 roku, godzina 2 w nocy, finał XVI OKP im. Jacka Bierezina w Łodzi. To była jedna z najpóźniejszych godzin ogłoszenia laureata Nagrody Głównej (Justyna Krawiec). Żył jeszcze Zdzisław Jaskuła, istniał niepowtarzalny klimat Poleskiego Ośrodka Kultury. Była świeżość i zimna wódka.