Urodziny Arkadiusza Kremzy

25 września 2020 r., godz. 18;00  Mikołów  CENTRUM MUZYCZNE KRAWCZYKA 21

 Konferansjer: JERZY CIURLOK

 PROGRAM:

 - Sceniczne prezentacje wierszy Arkadiusza Kremzy przez poetów:

Marta Podgórnik, Genowefa Jakubowska-Fijałkowska, Piotr Gajda (Tomaszów Mazowiecki),

Konrad Wojtyła (Szczecin), Maciej Melecki, Krzysztof Siwczyk, Marcin Bies, Roma Jegor,

Bartłomiej Majzel, Mariusz Grzebalski (Poznań), Olgerd Dziechciarz, Bogdan Prejs, Waldemar Kazubek

 Oprawa muzyczna - Kolektyw Państwa Miasta

 Piotr Leszega - gitara (Lublin), Jacek Mazurkiewicz – kontrabas (Warszawa), Jacek Bies – klawisze (Mikołów),

Olaf Rykała – perkusja (Żabnica), Fabian Klimanek – trąbka (Mikołów), Paulina Olszak – śpiew (Przasnysz)

- Koncerty zespołów:

 - ZOŚKA

 - MAX BRAVURA

 - BIFF (w duecie Ania Brachaczek & Hrabia Fochmann)

- Wernisaż wystawy fotografii Sylwii Dwornickiej: Arkadiusz Kremza - fotoreportaż

 Podczas imprezy promowany będzie wybór wierszy Arkadiusza Kremzy Mokre szwy (WBPiCAK, Poznań, 2020)

a także katalog poświęcony poecie - wydany przez IM.

 * * * 

Organizatorzy:

Instytut Mikołowski, Stowarzyszenie Krawczyka 21, Biuro Promocja Urzędu Miejskiego Mikołów,

Miejski Dom Kultury w Mikołowie

 Koordynacja: Mateusz Bies - Komisja RMM Kultury, Sportu, Informacji i Promocji

Bartczak i Gizzi w łódzkim DL

Peter Gizzi, Pieśni progowe

Tłumaczenie: Kacper Bartczak
Wydawnictwo: Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu

Tłumacz Kacper Bartczak tak pisze o tomie amerykańskiego poety, eseisty i wykładowcy: Tytuł [tomu] w przypadku twórczości Gizziego sygnalizuje tak przejściowość, jak i opór. Rzuca on też światło na wieloletni program tej poezji, na jej przenikliwość i konsekwencję. Jest to wizja rozwijająca się w odpowiedzi na złowrogi wymiar przemian politycznych świata zachodniego, dotycząca roli, jaką może mieć w nim do odegrania poezja. Gizzi jest autorem ośmiu tomów poetyckich, zdobywcą Lavan Younger Poet Award i stypendystą m.in. The Rex Foundation i The Howard Foundation.

(Źródło: WBPiCAK)

Chichot (z) poezji

Oto fotografia symbolizująca promocję Człowieka z halabardą w pandemicznych czasach, jak również równanie do standardów obowiązujących w okresie przed Covidem - 19. Figura poety w tym kraju mieści się w definicji ukutej przez prawnuka Sienkiewicza - ministra Bartłomieja: dwa wyrazy powszechnie uznane za wulgarne oraz puenta w brzmieniu - i kamieni kupa. Wokół albo milczenie, albo wrzask festiwali przebojów weselnych...

Recenzja „Człowieka z halabardą” w „Kalejdoskopie”

W numerze 9/2020 magazynu Kulturalnego Łodzi i Województwa Łódzkiego „Kalejdoskop” uważny i dociekliwy czytelnik napotka na tekst Tomasza Cieślaka zatytułowany „Tutaj płacę składki”, który jest drugą znaną mi recenzją „Człowieka z halabardą”. Jej autor (a zarazem krytyk towarzyszący mojej twórczości od lat) powiada na przykład tak: „W jednym z wierszy czytamy: <<telewizor da się włączyć / i wyłączyć, człowieka natomiast można jedynie / transmitować”. Otóż Piotr Gajda w <<Człowieku z halabardą>> zawiera z czytelnikiem swoisty pakt: umówmy się, że stworzę pozór autobiograficzności, osobistego wyzwania, w którym ukryty jest ślad doświadczenia życiowego niby nie mojego własnego (tylko wykreowanego bohatera), chociaż i tak wiemy, że mówię tak naprawdę o sobie – i o tobie. Transmituje na żywo”. Inny fragment wspomnianej recenzji Tomasza Cieślaka można znaleźć w zapowiedziach wrześniowego „Kalejdoskopu” (którego pełną zawartość gorąco polecam) – tutaj.

Z Archiwum P. (24)

Euterpe na Wichrowym Wzgórzu, Klimontów, rok 2010. Poeta w średnim wieku w bukietach kwiatów. Kicz końca (a to dopiero początek).