„Świat niedopowiedziany” w Brzezinach

VII OGÓLNOPOLSKI KONKURS POEZJI LIRYCZNEJ

im. ANDRZEJA BABARYKI – „Świat niedopowiedziany”

Brzeziny 2015

REGULAMIN

Organizatorami VII Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Lirycznej im. Andrzeja Babaryki – „Świat niedopowiedziany” są Dom Literatury w Łodzi, Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Łodzi i Muzeum Regionalne w Brzezinach.

Honorowy patronat nad konkursem sprawuje Burmistrz Miasta Brzeziny.

Celem konkursu jest upamiętnienie twórczości poetyckiej i postaci brzezinianina Andrzeja Babaryki (1952–2006), a motto trzeciej edycji konkursu stanowi fragment jego liryku „Ktoś jeszcze” (z tomu Życia daremne):

(…) Cóż

mógłbym powiedzieć Może

należy otworzyć okno

co piękne odejdzie Ciału

przywróci ciszę

W konkursie mogą wziąć udział poeci, którzy mają w swoim dorobku nie więcej niż dwie książki poetyckie.

Prace konkursowe – 3 krótkie utwory liryczne, napisane w języku polskim, z których jeden powinien nawiązywać do hasła („Świat niedopowiedziany”) i tegorocznego motta konkursu – należy sporządzić w 4 egzemplarzach (maszynopisu, wydruku) i przesyłać do 14 października 2015 roku (decyduje data stempla pocztowego) na adres:

Muzeum Regionalne w Brzezinach

ul. Piłsudskiego 49

95–060 Brzeziny

z dopiskiem na kopercie: „Babaryko”

Nadesłane wiersze nie mogą być wcześniej ogłoszone drukiem ani opublikowane na stronach internetowych, a także nagradzane w innych konkursach.

Prace konkursowe winny być opatrzone godłem słownym. Do przesyłki wysłanej zwykłą pocztą należy dołączyć oddzielną, zaklejoną kopertę, oznaczoną tym samym godłem, zawierającą w środku dane autora: imię, nazwisko, adres, telefon i e-mail.

Konkursowe wiersze podlegać będą ocenie jury, które powołują organizatorzy.

Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi 13 listopada 2015 roku w Brzezinach podczas edycji regionalnej IX Festiwalu Puls Literatury.

Gwarantowana przez organizatorów pula nagród wynosi 3000 zł i zostanie rozdysponowana zgodnie z decyzją powołanego przez organizatorów jury.

Przewiduje się przyznanie nagrody specjalnej dla utworu najlepiej realizującego konwencje bliskie Patronowi konkursu.

Przystąpienie do udziału w konkursie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych osobowych przez organizatorów, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych. Organizatorzy informują uczestników, że ich dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie w związku z wykonaniem postanowień niniejszego regulaminu, w celu przeprowadzenia konkursu i jego promocji oraz informowania o konkursie.

Wzięcie udziału w konkursie jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na regulaminowe warunki uczestnictwa.

Organizatorzy nie zwracają nadesłanych prac.

Wykładnia niniejszego regulaminu należy do organizatorów. Wszelkie pytania kierować należy na adres: kontakt@dom-literatury.pl.

„Czarno na Białym” w Parzęczewie

Forum Inicjatyw Twórczych w Parzęczewie, Dom Literatury w Łodzi
i Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Łodzi zapraszają do udziału

w XI edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego

„CZARNO NA BIAŁYM”

REGULAMIN

Konkurs ma charakter otwarty, mogą w nim brać udział wszyscy twórcy, piszący w języku polskim, którzy ukończyli 16 lat, mieszkający zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami.

Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest nadesłanie 3 wierszy o dowolnej tematyce. Rozpatrywane będą utwory nigdzie dotychczas niepublikowane (także w Internecie) i nienagradzane w innych konkursach.

Powołane przez organizatorów Jury konkursu dokona oceny wszystkich nadesłanych prac, przyznając nagrody i wyróżnienia. Nagrody mogą być przyznane za cały zestaw lub za jeden utwór.

Dla laureatów przewidziano nagrody pieniężne i rzeczowe.

Każdy z zestawów wierszy winien być przesłany w 5 egzemplarzach wydruku komputerowego.

Do każdego zestawu opatrzonego słownym godłem (prace jednego autora występujące pod kilkoma godłami nie będą rozpatrywane) należy dołączyć zaklejoną kopertę, również opatrzoną godłem, zawierającą w środku imię, nazwisko, dokładny adres, numer telefonu i adres e-mail autora.

Termin nadsyłania prac upływa 5 października 2015 roku (decyduje data stempla pocztowego). Prace należy przesyłać na adres:

Forum Inicjatyw Twórczych

ul. Ozorkowska 3

95–045 Parzęczew

z dopiskiem: KONKURS POETYCKI „CZARNO NA BIAŁYM”

Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi 6 listopada 2015 roku w siedzibie Forum Inicjatyw Twórczych w Parzęczewie w ramach edycji regionalnej IX Festiwalu Puls Literatury.

Organizatorzy nie zwracają przesłanych prac oraz nie wysyłają do autorów (z wyjątkiem laureatów) werdyktu Jury. Laureaci zostaną powiadomieni o wynikach drogą mailową bądź telefoniczną. Informacje o wynikach konkursu znajdą się na stronie internetowej http://www.foruminicjatyw.pl. Ponadto organizatorzy zastrzegają sobie prawo nieodpłatnego publikowania nagrodzonych i wyróżnionych utworów.

Przystąpienie do udziału w konkursie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych osobowych przez organizatorów, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych. Organizatorzy informują uczestników, że ich dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie w związku z wykonaniem postanowień niniejszego regulaminu, w celu przeprowadzenia konkursu i jego promocji oraz informowania o konkursie.

Wzięcie udziału w konkursie jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na regulaminowe warunki uczestnictwa.

Wykładnia niniejszego regulaminu należy do organizatorów. Szczegółowe informacje: Forum Inicjatyw Twórczych, tel.: 42-299-79-23; 500-108-816. Adres do korespondencji mailowej: kultura@foruminicjatyw.pl.

Reaktywacja „Tygla Kultury”

Wszystko wskazuje na to, że już wkrótce nastąpi reaktywacja łódzkiego „Tygla Kultury”. Ukazujące się od roku 1996 pismo literackie przeżywało ostatnio okres kompletnego zastoju (wystarczy wspomnieć, że w ubiegłym roku nie ukazał się ani jeden numer). Szczęśliwie to już odległa historia. Jeszcze w 2015 roku zostaną wydane dwa numery „Tygla” – poświęcony literaturze tworzonej w Niemczech przez emigrantów z innych państw (październik) oraz numer poświęcony w całości Umberto Eco (grudzień).

Nowa odsłona czasopisma będzie wiązała się ze zmianami w łonie redakcji. Aktualnym wydawcą „Tygla Kultury” będzie Dom Literatury w Łodzi, a redaktorem naczelnym Andrzej Strąk. Redaktorem prowadzącym został Maciej Robert. W zespole przygotowującym nowe numery znalazł się też Marcin Bałczewski. Dotychczasowy redaktor naczelny i jeden ze współtwórców pisma - Zbigniew Nowak – został mianowany życzliwym doradcą i konsultantem. Nad szatą graficzną nadal będzie czuwał autor okładek i winiety - Zbigniew Koszałkowski. Można zatem śmiało stwierdzić, że wszystko zostało niemal „po staremu”, a w dodatku w dobrych rękach. Tym samym łódzki Dom Literatury staje się powoli potentatem, jeśli chodzi o literacką działalność wydawniczą („Tygiel Kultury”, „Arterie”, serie poetyckie Domu Literatury i Biblioteki „Arterii”).

Tygiel Kultury od zawsze był pismem społeczno-kulturalnym poświęconym wzajemnym relacjom różnych kultur i tradycji. Tematy przewodnie kolejnych numerów prezentowały literatury narodowe. Przygotowywane aktualnie wydawnictwo nawiązuje do numeru z 4-6 z 2012 roku, zatytułowanego „Niemcy nie Niemcy”. Jego najważniejszym materiałem będzie niepublikowany w Polsce tekst noblistki Herty Müller, niemieckiej pisarki rumuńskiego pochodzenia.

To w numerze „Tygla” 7/9 (136/141) z 2007 roku dzięki uprzejmości Zdzisia Jaskuły i Zbyszka Nowaka zadebiutowałem po raz drugi w moim niełatwym, „literackim żywocie” wierszami, które potem trafiły do „Hostelu”. Moje teksty ukazały się w piśmie ponownie pięć lat później, w numerze 10/12 (202/204). Mam nadzieję, że będą miały okazję ukazywać się na jego łamach jeszcze wiele razy…

Marcin Czerkasow w Mikołowie

Instytut Mikołowski zaprasza na spotkanie autorskie z Marcinem Czerkasowem związane z promocją nowego tomu poetyckiego pt. Przede wszystkim zniszczenia (Poznań, 2014). Prowadzenie: Maciej Melecki i Krzysztof Siwczyk.

 04. 09. 2015,

godz. 18.00

Marcin Czerkasow – urodził się w 1981 roku w Szczecinie. Ukończył filozofię na UAM w Poznaniu. Studiował również edytorstwo. Autor arkusza „Płonące ciasteczko” (2006) oraz zbiorów wierszy: „Fałszywe zaproszenia” (2008), „Przede wszystkim zniszczenia” (2014). Pisze, a także przekłada teksty poświęcone współczesnej sztuce wizualnej. Jego teksty krytyczne, szkice i wiersze ukazywały się na łamach takich periodyków, jak: „FA-art”, „Pro Arte”, „Topos”, „Akant”, „Arte-Fakt”, „Nowy Wiek”, „Portret”, „Witryna Czasopism”, „Odra”, „Obieg”, „Magazyn Punkt” (Galeria Miejska Arsenał, Poznań). W latach 2005-2007 redagował zin literacki „Blitz”. Mieszka w Poznaniu.

 O tomie:

 (...) Wśród wskazanych wcześniej tradycji poetyckich książka Czerkasowa sytuuje się, jak mi się wydaje, najbliżej twórczości Marka Forda, nie tylko ze względu na specyficzne konstrukcje syntaktyczne, w których zawsze jest dużo miejsca na zupełnie zaskakujące rozwiązania (piękna fraza otwiera małą poetycką prozę zatytułowaną „Sukienka Möbiusa”: „Czym sobie na to zasłużyłem?, myślał, wymieniając numer telefonu z węgierskim przedsiębiorcą pogrzebowym w łaźni miejskiej w Toronto”), ale przede wszystkim ze względu na widoczną tu krytykę – raczej chłodną, zdystansowaną – ponowoczesnej rzeczywistości, w której wszystko podporządkowane zostaje ideologii globalnego Imperium. Maksymalne uspołecznienie sił wytwórczych oraz nieustanne ścieranie się mechanizmów biowładzy i biopolityki to dla podmiotu lirycznego tych wierszy kwestia zupełnie oczywista – w wierszu „Życie jako gałąź przemysłu” Czerkasow pisze: „[…] wkrótce cała okolica / dowiaduje się o naszym w niej istnieniu / i wprowadza tę trudną ideę zwaną społeczeństwem. // Jednak ten zewnętrzny porządek / nie ma większego znaczenia, jeśli nie należy do nas. / W końcu żyjemy, aby rujnować ten system, / lecz również po to, by żywić jego racje”.

Co robi szczególe wrażenie, Czerkasow bezbłędnie posługuje się językiem paranoi, który przybiera tu postać korpo-idiomu podszytego niezbywalnym poczuciem bycia inwigilowanym: o ile w społeczeństwie dyscypliny pragnieniem swobodnie sterowano za pomocą odpowiednich instrumentów represji, które bez problemu – używając terminologii zaproponowanej przez pewnych dwóch francuskich myślicieli – z potencjalnego schizofrenika uczynić mogły paranoika, o tyle w społeczeństwie kontroli instrumentem represji stać się może wszystko, paranoiczne okazuje się całe życie społeczne podciągnięte pod kapitał – masa kontroluje się dziś sama i sama nadaje kontroli niespotykany dotychczas wymiar („Właśnie dlatego zdecydowaliśmy się pana zatrudnić. / Będziemy w kontakcie. O każdej porze dnia i nocy / nawiązujemy łączność z naszymi ludźmi w terenie, / zasięgając istotnych informacji. Nie może pan zatem / spać spokojnie. A kiedy wieczorem jakiś cień / wynurzy się z oceanu i spadnie na ścianę hotelu / niczym wszechwiedząca plama, proszę pamiętać, / że również pracuje dla nas” („Podwójny nelson”), „[…] przelatuje żółty samolot ciągnący pogodną, błękitną wstęgę ze stylizowaną gotycką inskrypcją: Jeśli wydaje ci się, że wiesz kim jesteś, pamiętaj, że możesz być w błędzie”, („Sukienka Möbiusa”).

Klasowa lektura tekstów Czerkasowa – którego nazwisko kojarzy się z raczej „klerkowskimi” tradycjami poetyckimi, być może właśnie zbyt pochopnie klejonymi przez nas z jakąś wszechogarniającą hiperironią – nieprzekonująca wydawać się będzie chyba tylko tym, którzy nowej książki poety nie zdążyli jeszcze przeczytać. Mocne odwołanie do „Teorematu” Pasoliniego (wiersz „Teoria ruiny”), pięknego filmu będącego w gruncie rzeczy wnikliwym wykładem o marksizmie, jest tylko jednym z niewinnych tropów – rzućmy okiem na inne fragmenty tomu: „Przez długi czas ktoś stał za tymi instytucjami, / przesiewając gruz starych wniosków, anulując / światło nowych. Aż w końcu coś wygasło, / skończyło się i skomplikowało, […] / W końcu / musiał to z siebie wyrzucić, aby nie utknąć / we śnie, który dotyczy nas wszystkich / w tym samym zakresie, razem a jednak z osobna” („Nocny personel”). Doprawdy trudno byłoby znaleźć w poezji ostatnich lat lepiej sformułowaną frazę mówiącą o narastającej w przerażającym tempie biurokratyzacji i o pogłębiającym się nieprzerwanie procesie alienacji, prowadzącym do stopniowego rozpadu społeczeństwa. (...)

Dawid Kujawa, SŁOWA SIĘ NIE BAWIĄ (artpapier, nr 277, 2015).

Instytut Mikołowski

ul. Jana Pawła II 8/ 5

Mikołów

www.instytutmikolowski.pl

Po co są dni?

Goethe uważał, że „każdego dnia trzeba posłuchać choćby krótkiej piosenki, przeczytać dobry wiersz, obejrzeć piękny obraz, a także, jeżeli to możliwe, powiedzieć parę rozsądnych słów”. A gdyby tak ten „imperatyw” zawrzeć „w pigułce”? Gromadząc wokół siebie sześć powodów, dla których oderwało się wzrok od widoku „księdza i lekarza, pędzących w długich płaszczach przez pola” z arcygenialnego wiersza Larkina? Nie porzucając przy tym ani na chwilę pragnienia, aby własne życie uczynić pełniejszym o kilka klimatycznych sekwencji i błyskotliwych dialogów. W imię innego bon motu, dawno temu gdzieś tam przeczytanego, czy też usłyszanego: „nie sama doskonałość mnie wzrusza najbardziej, ale jej poszukiwanie”…

Powód 1. „Wielkie Piękno” („La Grande bellezza”), reż. Paolo Sorrentino

Powód 2. „Koneser” („La Migliore offerta”), reż Giuseppe Tornatore

Powód 3. „Tylko kochankowie przeżyją” („Only Lovers Left Alive”), reż Jim Jarmusch

Powód 4. „Whiplash”, reż. Damien Chazelle

Powód 5. „Uwaga! Mr. Baker” („Beware of Mr. Baker”), reż. Jay Bulger

Powód 6. „Pan Turner” („Mr. Turner”), reż. Mike Leigh