Hostel się zmienia...

V OKP „Zaczyna się od słowa” im. Ziemowita Skibińskiego

V Ogólnopolski Konkurs Poetycki „Zaczyna się od słowa”

im. Ziemowita Skibińskiego

REGULAMIN

1. Organizatorami V Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „Zaczyna się od słowa” im. Ziemowita Skibińskiego są Dom Literatury w Łodzi, Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Łodzi, Poddębicki Dom Kultury i Sportu oraz Miejska i Gminna Biblioteka Publiczna im. Ziemowita Skibińskiego w Poddębicach.

2. Celem konkursu jest:

– budowanie kompetencji językowych poprzez popularyzację wiedzy o języku oraz podwyższenie sprawności w posługiwaniu się polszczyzną;

– kształtowanie twórczych i świadomych postaw wobec języka polskiego;

– działanie ukierunkowane na młodych twórców, pozwalające na rozpoznanie i doskonalenie wyrażania swoich emocji poprzez twórczość poetycką;

– upamiętnienie twórczości poetyckiej i postaci Ziemowita Skibińskiego (1945–2006) – poddębiczanina, poety, krytyka literackiego, eseisty, historyka literatury, edytora, wykładowcy Uniwersytetu Łódzkiego i Wyższej Szkoły Humanistycznej w Łowiczu.

3. W konkursie mogą wziąć udział uczniowie szkół ponadpodstawowych oraz poeci niezrzeszeni w związkach twórczych w wieku do 25 lat.

4. Prace konkursowe – zestawy od 3 do 5 wierszy napisanych w języku polskim, z których jeden powinien nawiązywać do hasła („Zaczyna się od słowa”) – należy przesłać w 4 egzemplarzach (maszynopisu lub wydruku) do 30 września 2016 roku (decyduje data stempla pocztowego) na adres:

Poddębicki Dom Kultury i Sportu

Mickiewicza 9/11

99–200 Poddębice

z dopiskiem: Ogólnopolski Konkurs Poetycki „Zaczyna się od słowa”

tel./fax 43 678 29 91

e-mail: pdkis@op.pl

www.pdkispoddebice.pl

5. Nadesłane wiersze nie mogą być wcześniej ogłoszone drukiem ani opublikowane na stronach internetowych, a także nagradzane w innych konkursach.

6. Prace konkursowe winny być opatrzone godłem słownym. Do przesyłki wysłanej pocztą należy dołączyć oddzielną, zaklejoną kopertę, oznaczoną tym samym godłem, zawierającą w środku dane autora: imię, nazwisko, adres, telefon i e-mail.

7. Konkursowe wiersze podlegać będą ocenie jury, które powołują organizatorzy.

8. Powołane przez organizatorów Jury przyzna nagrody pieniężne i rzeczowe. Odbiór nagród możliwy jest wyłącznie podczas imprezy finałowej. Organizatorzy nie przesyłają nagród pocztą.

9. W dniu ogłoszenia wyników konkursu uczestnicy konkursu będą mogli wziąć udział w warsztatach poetyckich.

10. Wręczenie nagród nastąpi podczas imprezy finałowej w listopadzie 2016 roku w Poddębicach w ramach edycji regionalnej X Festiwalu Puls Literatury. Informacja o miejscu i godzinie rozpoczęcia warsztatów oraz imprezy finałowej zostanie zamieszczona na stronie www.pdkispoddebice.pl, www.migbppoddebice.pl i na stronach internetowych związanych z Festiwalem Puls Literatury.

11. Przystąpienie do udziału w konkursie jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych osobowych przez organizatorów, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych. Organizatorzy zapewniają uczestników, że ich dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie w związku z wykonaniem postanowień niniejszego regulaminu, w celu przeprowadzenia konkursu i jego promocji oraz informowania o konkursie.

12. Wzięcie udziału w konkursie jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na regulaminowe warunki uczestnictwa.

13. Organizatorzy nie odsyłają prac konkursowych.

14. Wykładnia niniejszego regulaminu należy do organizatorów. Wszelkie pytania należy kierować na adres: kontakt@dom-literatury.pl.

Manifesty, odezwy i dekrety

22 lipca w samym środku kanikuły, w słoneczne i weekendowe piątkowe popołudnie manifestowaliśmy z Kleszczem poetycko, w czym zechcieli nas wesprzeć liczni słuchacze i czytelnicy. Pozostałe okoliczności okazały się radosnym świętem, które mieliśmy przyjemność spędzić wspólnie z publicznością w sali koncertowej tomaszowskiej MBP, gdzie widnieje wypisany złotymi literami na ścianie cytat z Tuwima: „A może byśmy… do Tomaszowa”. Książki się sprzedały (wiersze zmieniły właścicieli), głośno wybrzmiały spisane fraza za frazą na kartach „Śruby Archimedesa” i „Pańskiego płaszcza” manifesty, odezwy i dekrety… 

Krzysztof Kleszcz i Piotr Gajda – spotkanie w MBP w Tomaszowie Mazowieckim

Zapraszamy na „Manifesty poetyckie”, które odbędą się w dniu 22 lipca 2016 roku o godzinie 18.00 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Tomaszowie Mazowieckim, Plac Kościuszki 18. Poetycko manifestować będą poeci Krzysztof Kleszcz i Piotr Gajda, którzy skupią się na promocji: Krzysztof Kleszcz – wierszy z projektu książki „Pański płaszcz”; Piotr Gajda – tomu „Śruba Archimedesa” (Dom Literatury w Łodzi, 2016). Prowadzenie: Anna Kot. Wstęp wolny! 

Przewodnik po „prokrustowym świecie”

Tomy poetyckie Macieja Niemca „Stan nasycenia” i „Geranium” to kamienie milowe - jak i w związku ze samobójczą śmiercią poety - kamienie graniczne na drodze jego poezji „silnego wzburzenia” (za Michaelem Deguy), rozciągniętej pomiędzy dwoma skrajnymi, lirycznymi uskokami: klasycyzującym, charakteryzującym się najwyższym sznytem warsztatowego „przetarcia”, ale także i tym porośniętym mrocznym bluszczem, wyrosłym  prosto z bebechów poetów wyklętych. 

Zwłaszcza „Geranium” to dzieło, w które można spaść niczym w bezdenną otchłań. Wystarczy tylko wspomnieć, że wchodzące w jego skład wiersze (podobnie jak i te ze „Stanu nasycenia”, książki wydanej w 2012 roku przez Zeszyty Literackie), ze względu na towarzyszący im nieodwracalny kontekst należy uznać za „głos z zaświatów”, co podkreślał już Maciej Melecki, redaktor i wydawca książki z ramienia Instytutu Mikołowskiego, jak również autor posłowia, w którym objaśniał chronologię wydarzeń: „(…) W 2013 r. okazało się, że istnieje jeszcze jeden tom wierszy Geranium – ukończony pod koniec sierpnia 2011 r., późniejszy nominalnie od Stanu nasycenia. Tom ten zawiera istotne wiersze ostatnie, czyli nowe z lat 2009-2011, jak głosi podtytuł. Niektóre z nich ogłaszane były za życia autora w rodzimej prasie literackiej (…), ale korpus tego tomu nigdy wcześniej nie ujrzał dziennego światła – mowa tu o poematach: Ogrody Tracadero czy Bename lub wierszach traktatowych, wyraźnie aspirujących do wypowiedzi o charakterze filozoficznym (…)”. 

Jak to u nas bywa, dopiero po śmierci tak znamienitego autora jesteśmy mu w stanie poświęcić odrobinę więcej uwagi. Warto tu wspomnieć świetny tekst Macieja Woźniaka „Poeta na obu końcach kładki” opublikowany na łamach „dwutygodnika”, w którym płocki poeta i krytyk nawiązując między innymi do szeroko komentowanych słów Andrzeja Franaszka o współczesnej poezji, sytuuje wiersze z „Geranium” ponad doraźnymi literackimi osądami i opiniami.  

W podobnym tonie wypowiadał się również inny poeta, Robert Rybicki (tym razem na łamach „artpapieru”), który w recenzji o symptomatycznym skądinąd tytule „Tekst przeciw recenzjom” domagał się dla Macieja Niemca należnej mu uwagi:  „Tak na dobrą sprawę tej książce należy się poważny esej, a nie zwykła recenzja, książce należy się wnikliwa analiza, a nie pobieżne prześlizgnięcie się po wierszach na potrzeby rynku księgarskiego, jakie tu czynię. Wiersz przesuwa się w stronę medytacji, a jego poziom duchowy podskakuje do tak wysokich rejestrów, że trudno znaleźć odpowiedniki tego typu praktyki poetyckiej w nadwiślańskim kraju”. Wszystko to prawda, ale też prawdziwa jest opinia o tym, jak łatwo i bez wyraźnej przyczyny z kręgu krytyczno-literackiego zainteresowania wypada coś tak znakomitego jak „Geranium”.  

Z tego, co mi wiadomo, do dnia dzisiejszego nie powstał przywoływany przez Rybickiego esej. Czyżby wiersze o podobnej wadze i znaczeniu nie były nikomu już dzisiaj do niczego przydatne? To przecież nieprawda. Tom wydany w roku 2014 zwrócił na siebie uwagę, z tym, że jest to uwaga nie dosyć skupiona, a tylko taka ma szansę zostawić po sobie ślad w naszej nieuważnej rzeczywistości. Zatem wracajcie do tej książki niejednokrotnie, nurzajcie się w oczyszczającej grozie tych wierszy, wpiszcie ją sobie w folder o nazwie „kanon”. Z „Geranium” w ręku, zatrzymajcie się na chwilę gdziekolwiek los was rzucił (i porzucił) w tym pędzie ku nicości. Nie znajdziecie lepszego przewodnika, przydatniejszego kompendium po tym „prokrustowym świecie”.

Maciej Niemiec, „Geranium”. Instytut mikołowski, 2014

Wiersze z tomu

TYSIĄC I JEDEN DROBIAZGÓW

Kobieta z głową pustą z powodu rozpaczy oraz

Spotykania wyłącznie członków jakichś partii,

Mężczyzn, weszła do sklepu tysiąc i jeden drobiazgów

By kupić niewielki prezent dla przyjaciółki.

Minęła wychodzącego ze sklepu czterdziestoletniego

Chłopca z głową pustą z powodu rozpaczy oraz

Tysiąca i jeden drobiazgów; każdy jeszcze mniejszy

Od drugiego, a jednak wciąż rośnie.

Ponieważ bajka nie powinna kończyć się źle

Kobieta wstąpiła do jakiejś partii a chłopiec

Ożenił się z inną, której głowa była pusta z powodu

Rozpaczy, i miał z nią tysiąc i jeden drobiazgów.

DOM

Ten zniszczony dom, który się śni w spokojnej nocy

To przeszłość; ani twoja ani moja – ta, w której mocy

Pozostają sny; ta farba płynąca głęboko pod krwią.

Ta krew, która płynie po białej tkaninie południa

Nie jest ani moja ani twoja; przelana w nocy jakiegoś grudnia

Albo listopada i rodzice naszych rodziców o niej wiedzą.

Czysty dom będzie zawsze sprzątany, bowiem brudy

Na jego podłodze i ścianach narosły przez trasy i trudy

Tak odległe, że dzisiejszy dzień z nich drwi.

Dzisiejszy dzień chciałby być dzisiaj sobą samym,

Niczym innym, a jednak to, co wiemy i czego nie znamy

Nie pozwala mu być sobą samym dłużej niż kilka chwil.

Maciej Niemiec (ur. 7 października 1953 w Warszawie, zm. 25 stycznia 2012 w Paryżu) − polski poeta, pisarz, tłumacz. Od 1987 mieszkał w Paryżu. Otrzymał m.in.: Nagrodę Karla Dedeciusa, Nagrodę im. Zygmunta i Marii Zaleskich oraz Nagrodę Kościelskich (1994). W Polsce publikował w kwartalniku Zeszyty Literackie, we Francji w kwartalniku PO&SIE (Paris), którego był stałym współpracownikiem. W przekładach drukowano jego wiersze m.in. w pismach niemieckich, przekł.: Renata Schmidgall, w Bułgarii (przekł.: Kiril Kadiski) i innych. Urna z jego prochami spoczęła na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu.

Wydał zbiory wierszy:

• Cokolwiek, ponieważ (1989)

• O tej porze świata (1989)

• Kwiaty akacji (1993)

• Małe wiersze (1994)

• Ulica Wód (1996)

• Świat widzialny (1998)

• Dance or die (2002)

• Stan nasycenia (2012)

• Geranium (2014)

Oprócz nich wydał cztery tomy wierszy w przekładach francuskich, m.in. Le quatrième roi mage raconte (L'extrême contemporaine, Belin, 2002), Trente poèmes pour une femme (Atelier la Feugraie, 2001). Ten ostatni ukazał się w tłumaczeniu Fernanda Cambona przy współpracy poety. Przełożył tom prozy: Michel Deguy, Temu co się nie kończy. Tren (Biblioteka Tegle, 2002), oraz wiersze współczesnych poetów francuskich opublikowane w pismach (m.in. Dekada Literacka, Bliza, Zeszyty Literackie).