Michael Krüger w IM

Instytut Mikołowski - 14.03.2024, GODZ. 18:00 – SPOTKANIE Z MICHAELEM KRÜGEREM, AUTOREM TOMU WIERSZY „W LESIE, W DREWNIANYM DOMKU” (WYD. POLSKIE IM, 2023) ORAZ TŁUMACZEM PAWŁEM MARCINKIEWICZEM.

Prowadzenie: Maciej Melecki i Krzysztof Siwczyk.

 O książce:

W prawdziwym świecie ludzie czytają wyłącznie poezję. Pytają: Jak wiele nieskończoności może w sobie zmieścić jeden wiersz? Wiersze Michaela Krügera – w arcydzielnym przekładzie Pawła Marcinkiewicza – pokazują, że dostatecznie wiele, by odgonić każdą ciemność. I zaprosić do naszego świata dzień jaśniejszy, spełniony. Taki, który się pamięta. To nie jest poezja łatwego pocieszenia. To poezja, która przywraca proporcje.

Łukasz Musiał

Michael Krüger: niemiecki poeta, powieściopisarz i eseista, autor ponad trzydziestu książek, wieloletni dyrektor wydawnictwa Carl Hanser Verlag, przyjaciel i wydawca Zbigniewa Herberta, Tadeusza Różewicza, Adama Zagajewskiego i Ryszarda Krynickiego. Mieszka w Allmannshausen pod Monachium.

Paweł Marcinkiewicz: polski poeta, tłumacz i akademik, autor ponad dziesięciu książek, profesor Uniwersytetu Opolskiego oraz Akademii Nauk Stosowanych w Raciborzu. Tłumaczył m.in. Seamusa Heaneya, Johna Ashbery’ego i Roberta Hassa. Mieszka w Opolu.

O Wojaczku w Instytucie Mikołowskim

INSTYTUT MIKOŁOWSKI - 22.03.2024, GODZ. 18:00 – SPOTKANIE WOKÓŁ TOMU „W KRONICE SKÓRY… RECEPCJA TWÓRCZOŚCI RAFAŁA WOJACZKA W XXI WIEKU” (WYD. IM 2023).

Udział wezmą autorzy tekstów:

Romuald Cudak, Dariusz Pawelec, Maciej Melecki, Konrad Wojtyła (redaktor).

Prowadzenie: Krzysztof Siwczyk.

Chyba…

 … nie zdarzyło mi się dotychczas korespondować lirycznie z wierszem innego autora. Wiersze kogoś innego to autonomiczna wypowiedź, do której do tej pory odnosiłem się wyłącznie w recenzjach, bez konieczności posiłkowania się własną twórczością. Lecz aktualnie znajduję się w szczególnej chwili przepracowywania decyzji, która dojrzewa we mnie od dwóch, trzech lat. Czy po trzech dekadach parania się poezją i wydaniu 10 książek z wierszami oraz przygotowaniu dwóch kolejnych, ma to dla mnie nadal sens? Nie ukrywam, że pisząc Happy end – wiersz, który jest w zasadzie codą tomu zatytułowanego Radio bla bla (książka ma szansę ukazać się drukiem w 2025 roku) rozmyślałem o Dniach Larkina. 

 

Z Archiwum P. (50)

 Teresa Radziewicz i ja podczas Zlotu Generalnego portalu Poezja Polska - Brzeg 2008 r.

O „Katawotrze” Przemysława Owczarka w „Kalejdoskopie”

W numerze 3/2024 „Kalejdoskopu” w recenzji zatytułowanej „Banita z lasu Szerłódź” dzielę się wrażeniami z lektury „Katawotry”, najnowszego tomu poetyckiego Przemysława Owczarka wydanego w Biurze Literackim.  Poniżej jej krótki fragment. Zainteresowanych zapraszam do lektury całego tekstu opublikowanego na stronach łódzkiego miesięcznika.

„(…) Niebezpieczne i ciemne były wędrówki Owczarka po piekle. Po Jarzmie, tomie rozliczeniowym po pełnieniu przez poetę funkcji  dyrektora Domu Literatury w Łodzi i obrzędowym, erupcyjnym  Ekotonie, w którym poeta opisał strefę przejściową pomiędzy dwoma ekosystemami – wspomnianym już piekłem administracyjnego przymusu a czyśćcem zawodowego i społecznego zmarginalizowania – autor Rdzy powraca z wydaną w Biurze Literackim Katawotrą. Kolejną częścią tryptyku opowiadającego o chorowaniu na Łódź, miasto-katalizator-substrat, wywołujące u Owczarka chemiczną reakcję. Jej właściwe opisanie wymagało użycia języka nadwrażliwego i lotnego, wpadającego wprost w „niebieskie gardło” ze swoim szamańsko-ginsbergowskim zaśpiewem oraz skowytem. Obligowało do zastosowania immunologicznej, etycznej odporności oraz semantyki; zmiany, która rozpoczyna się w wierszu i przenika do rzeczywistości (..)”.