Spotkanie z Dariuszem Sośnickim

Dom Literatury w Łodzi zaprasza na spotkanie z Dariuszem Sośnickim, autorem książki poetyckiej Po domu (Biuro Literackie, Kołobrzeg 2021) Prowadzenie: Rafał Gawin.

Dariusz Sośnicki (ur. 1969 w Kaliszu) - poeta, redaktor, okazjonalnie tłumacz (m.in. W.H. Audena). Absolwent filozofii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wydał kilkanaście książek z wierszami, wcześniej m.in. „Marlewo” (1994), „Ikarus” (1998), „Państwo P.” (2009) i „Spóźniony owoc radiofonizacji” (2014). W latach 90. redagował pisma „Już Jest Jutro” i „Nowy Nurt”. W latach 2005–13 prowadził dział polskiej prozy w Wydawnictwie W.A.B.; w latach 2015–20 był redaktorem naczelnym Wydawnictwa Ossolineum. Publikuje teksty o literaturze w „Dwutygodniku” i „Czasie Kultury”. Laureat m.in. nagrody „Czasu Kultury” (1994) i Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych (2002), nominowany do Paszportu „Polityki” (2002) i Nagrody Literackiej „Gdynia” (2015). Mieszka w Poznaniu.

W lutym w IM

W lutym w  Instytucie Mikołowskim spotkania autorskie wokół najnowszych książek Krzysztofa Bartnickiego „Myśliwice, Myśliwice” oraz Adama Sikory - operatora filmowego, reżysera, scenarzysty, fotografa i malarza, i jego albumu poetycko-plastycznego „Tottotem”.

 

Info o spotkaniu z Krzysztofem Bartnickim - link. 

Info o spotkaniu z Adamem Sikorą - link.

Za mną – tomaszowski palimpsest poetycki (2)

Za mną brama cmentarza żydowskiego, na którym spoczywa Henryk Steinman, poeta i ułan, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, urodzony 26 marca 1900 roku w Tomaszowie Mazowieckim w spolonizowanej rodzinie żydowskich przemysłowców. Jego ojcem był Samuel Steinman, fabrykant, działacz społeczny, założyciel klubu sportowego; matką Pelagia z domu Makow.

Henryk Steinman to była gorąca, patriotyczna krew. Od młodzieńczych lat w szeregach Polskiej Organizacji Wojskowej, aktywny podczas rozbrajania Niemców w Warszawie w 1918 roku, rok później wstępuje do 3. Pułku Ułanów im. Dzieci Warszawy, wyrusza na front i bierze udział w walkach z siłami ukraińskimi pod Bełzem. Zwieńczeniem szlaku bojowego Henryka Steinmana była Bitwa Warszawska, kluczowe starcie w wojnie polsko-bolszewickiej. W boju był dwukrotnie poważnie ranny.

Wojna dla młodego podchorążego okazała się nie tylko czasem frontowego znoju, krwi i łez, ale również podglebiem dla lirycznej twórczości. W roku 1920 pod pseudonimem Henryk Kamiński ukazuje się debiutancki tomik Steinmana (w tomie znaleźć można portret poety w mundurze podchorążego) zatytułowany „Z doli i niedoli 3. Pułku Ułanów Dzieci Warszawy”, zawierający wiersze patriotyczne inspirowane wojennymi przeżyciami. Część utworów była zadedykowana tajemniczej „Heniusi”. Ową „Heniusią” była przyszła żona poety, Henryka z Landsbergów, wywodząca się z fabrykanckiej elity Tomaszowa Mazowieckiego, którą poślubił w 1922 roku.

W 1920 roku Steinman wpadł na pomysł stworzenia pierwszej tomaszowskiej gazety lokalnej. Zrealizował go wraz z przyjacielem z czasów gimnazjalnych Zygmuntem Hirszhornem oraz inż. Henrykiem Rozenfarbem-Różyckim, wydając periodyk pod nazwę „Kuriera Tomaszowskiego”. Wydawcą gazety był adwokat Władysław Landsberg, przyszły szwagier Steinmana. Redakcja mieściła się w domu Steinmanów przy ul. Krzyżowej. Chociaż dziennik miał się ukazywać trzy razy w tygodniu, ostatecznie między styczniem a lutym 1921 roku ukazało się zaledwie 10 numerów.

O ile debiutu Henryka Steinmana-Kamińskiego nie można zaliczyć do dzieł wybitnych, to wydany rok później kolejny tomik poetycki (ponownie pod pseudonimem Henryk Kamiński) był już znacznie dojrzalszy. „Auto da fè”, bo taki nosił tytuł, ukazał się jako dodatek do wspomnianego „Kuriera Tomaszowskiego”. Po zakończeniu wydawania gazety jej redaktor i autor, który mógł się także poszczycić jedną z największych i najokazalszych bibliotek prywatnych w mieście, nie zaprzestał flirtowania z literaturą. Drukiem ukazywały się kolejne wiersze (głównie na łamach „Kuriera”), kolejne tomy. Najpierw wydany ponownie w Tomaszowie Mazowieckim tom „Kokainerzy”, a w roku 1922 opublikowana w Kaliszu „Kokaina”. W planach były kolejne dzieła – powieść i kolejny tom wierszy zatytułowany „Jesień”. Niestety, przerwała je nagła, tragiczna śmierć…

W 1924 Henryk Steinman-Kamiński brał udział w ćwiczeniach wojskowych. 3 grudnia w czasie pokonywania toru przeszkód spadł z konia. Ciężki upadek zakończył się tragiczną śmiercią 24 letniego ułana-poety. Henryk Steinman-Kamiński został pochowany na cmentarzu żydowskim w Tomaszowie Mazowieckim, tuż obok grobu ojca – Samuela Steinmana. 

Nowe wiersze w nowym numerze „Afrontu”

Kilka skromnych (nie tylko objętościowo) wierszy z najnowszego numeru kwartalnika „Afront”, z których dwa poniżej. Wszystkie (czasem pod zmienionym tytułem) znajdą się w nowej książce, która wciąż ma szansę ukazać się w tym roku. Się polecam!

O Henri Michaux w IM

Instytut Mikołowski zaprasza na spotkanie wokół utworów wybranych Henri Michaux Meskalina i muzyka (Biuro Literackie, 2021). Udział wezmą tłumacze i autorzy wyboru: Jakub Kornhauser i prof. Wacław Rapak.

28. 01. 2022 r. - godz. 18.

HENRI MICHAUX - urodzony w Belgii francuski poeta, prozaik, eseista, malarz i grafik. Był jednym z najbardziej intrygujących XX-wiecznych pisarzy języka francuskiego. Autor kilkudziesięciu książek: tomów wierszy, prozy poetyckiej, dzienników z podróży, esejów i szkiców, a także przedsięwzięć intermedialnych. Laureat ważnych nagród literackich i malarskich. Początkowo inspirował się odkryciami awangardy, a jego poetykę naznaczała wizyjność o surrealistycznych korzeniach. W drugiej fazie twórczości poświęcił się unikalnemu doświadczeniu poszukiwania „przestrzeni wewnętrznej”, czemu służyły podróże odbywane realnie (Azja, Ameryka Południowa) i mentalnie (eksperymenty z meskaliną). Twórczością Michaux fascynowali się francuscy neoawangardziści i przedstawiciele Beat Generation. Mimo iż w polszczyźnie Michaux jest dobrze znany jako prozaik – w tym jako autor słynnego tomu małych próz Niejaki Piórko – to dotychczas wydano tylko jeden wybór poezji jego autorstwa (Seans z workiem, przeł. J. Hartwig, 2004).

JAKUB KORNHAUSER - literaturoznawca, poeta, eseista, tłumacz. Adiunkt na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, współtworzy Ośrodek Badań nad Awangardą oraz Centrum Badań Przekładoznawczych przy Wydziale Polonistyki UJ. Autor książek o literaturze, tomów poetyckich i eseistycznych. Laureat Nagrody Szymborskiej za Drożdżownię (2016) i Nagrody Znaczenia za książkę z esejami Premie górskie najwyższej kategorii (2021), za którą nominowany był także do Nagrody Literackiej Gdynia. Przekłada literaturę awangardową z francuskiego, rumuńskiego i serbskiego (m.in. książki Dumitru Crudu, Gherasima Luki, Gellu Nauma, Miroljuba Todorovicia). Za przekłady nominowany m.in. do nagrody Europejski Poeta Wolności (2018) i Nagrody Literackiej Gdynia (2021). Prowadzi serie wydawnicze (awangarda/rewizje – Wydawnictwo UJ; Rumunia Dzisiaj – Universitas; wunderkamera – Instytut Mikołowski). Redaktor „Nowej Dekady Krakowskiej” i „Romanica Cracoviensia”, były członek redakcji „Literatury na Świecie”.

WACŁAW RAPAK - literaturoznawca, romanista, tłumacz. Profesor w Instytucie Filologii Romańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmuje się nowoczesną i współczesną literaturą francuską oraz teorią literatury. Autor książek poświęconych m.in. Maurice'owi Blanchotowi i Henri Michaux, współredaktor wielu monografii naukowych. Przekłada z języka francuskiego (m.in. książki Alberta Camusa czy Frédérica Beigbedera). Redaktor naczelny czasopism „Romanica Cracoviensia” i „Humanities and Cultural Studies”.