Nowości – prozatorska (Kemp) i poetycka (Gabryel) z Domu Literatury

W serii BIAŁE KRUKI CZARNE OWCE (tom 11) nakładem Domu literatury w Łodzi i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział w Łodzi ukazała się książka prozatorska Iana Kempa Chcemy się tylko podpalić. Short stores. Poezję reprezentuje tym razem tom poetycki Juliusza Gabryela Lustrzane fikcje (seria Biblioteki „Arterii”, tom 48). Książka została wydana dzięki crowdfundingowi. Zbiórkę funduszy, za pośrednictwem portalu wspieramkulture.pl, przeprowadziło Stowarzyszenie Żywych Poetów w Brzegu, które jest współwydawcą książki.

Ian Kemp (ur. 1990)- autor krótkich opowiadań. Publikował w „Lampie”, „Arteriach”, „Ricie Baum”, „Inter-”, „elewatorze”, i „Fa-arcie”. W młodości pracował jak model, później jako ankieter, ghostwriter i sprzątacz. Mieszka w Kopenhadze, Krakowie i Strasbourgu. W ostatnich latach związał się z Hamburgiem, w którym przygotowuje powieść pod roboczym tytułem Homer Moskovitz cytuje 45. prezydenta , Donalda Trumpa.

Juliusz Gabryel (1979–2018) – poeta. Wydał trzy zbiory wierszy: Hemoglobinę (Wrocław 2003), Laboratoria (Kraków 2006) i Płyn Lugola (Brzeg /Gniezno 2016). Wiersze publikował w „Studium”, „Frazie”, „Odrze”, „Toposie”, „Kresach”, „Fa-arcie”, „Kursywie”, „Portrecie”, „Undergruncie”, „Nowej Okolicy Poetów”, „Gazecie Wyborczej”, „Pro-arte”, „Quorum”, „Kulturze”, „Blizie” i „Red.”. Były tłumaczone na język niemiecki i chorwacki. Honorowy członek Stowarzyszenia Żywych Poetów w Brzegu. Lustrzane fikcje oddał do druku za życia.

Poeci się solidaryzują

Dzisiaj, o godzinie 17. w Kiszyniowie w Mołdawii przed kawiarnią Guguţă rozpoczął się polski recital poetycki, który wypełniają wiersze poetów (lista poniżej) solidaryzujących się z obywatelskimi akcjami #occupyguguta i #protestpermanent pozasystemowej, proeuropejskiej opozycji. Wiersze związane tematycznie z refleksjami na temat zjawiska protestu i zaangażowania obywatelskiego będą czytane po polsku (czasami po angielsku) i po rumuńsku (w tłumaczeniach Teodora Ajdera, Mircea Dan Duţă i Mariny Ilie).

Lista autorów:

Jaś Kapela / Iaşi Band

Rafał Gawin / Rafau Gavin

Szczepan Kopyt / Skopan Kopat

Piotr Gajda / Piotr Gaida

Tomasz Bąk / Tomas Bounk

Izabela Kawczyńska / Izabela Kavcinska

Karina Stempel / Karina Stambal

Agata Ludwikowska / Agata Ludwikowska

Konrad Góra / Konrad Gura

Rudy Zydel / Rudka Zalde

Teodor Ajder / Teodor Ajder

Daedalus Chaos / Dedalus Haos

Bogna Aszerach / Bogna Aserah

Mihalina Chwalisz / Mihalina Hvalis

Christopher Smith / Christofer Smis,

Dominika Dymińska / Dominika Dâminska

Alex Freiheit / Alex Freiheit

Joanna Mueller / Ioana Miueler

Magdalena Walusiak / Magdalena Valusiak

Dawid Mateusz / David Mateus

Edka Jerząb / Edka Iejoumb

Agata Jabłońska / Agata Jabuoniska

Anna Blasiak / Anna Blaskiak

Katy Bentall / Kati Bentall

Josh Skjold / Gios Schilold

Enormi Stationis

Stefan Kornacki / Stefan Kornaţki

„To bruk” w „Piwnicy”

Poezja jest w niszy. Tako i ja zszedłem do piwnicy promując „To bruk” przed dobrą i liczną republiką publiki w rodzinnym mieście w pubie „Piwnica”, a zaraz potem zaryczały punkowe fanfary w postaci bandu rhl ansambl. 

Spotkanie na własnym „To bruku”

Spotkanie promocyjne „To bruku” w tomaszowskim pubie PIWNICA, koncert RHL ANSAMBL. Szczegóły na plakacie, więc nic dodać nic ująć (za wyjątkiem info, że spotkanie poprowadzi Tomasz Bąk).

Dwie recenzje „To bruk” w ostatnim numerze „Inter”-u

W ostatnim (dosłownie, niestety) numerze „Inter”-u zainteresowany czytelnik natrafi na dwie recenzje „To bruk” autorstwa Anny Spólnej i Rafała Różewicza, z których zaczerpnąłem poniższe wyimki:

„To bruk jest tomem, w którym zapis frustracji – zwłaszcza politycznej i społecznej, ale także egzystencjalnej – miesza się z chłodną diagnozą uciążliwej codzienności. Kilkadziesiąt wierszy powstałych z poczucia niezgody, zmęczenia i oburzenia (co da się wyczytać z ich zjadliwego tonu, ich narastającego, addytywnego rytmu) obrazuje sytuację bohatera tak dalece niepogodzonego ze swoim życiem i otoczeniem, że zmuszonego dać temu wyraz. Książka Gajdy wydaje się wyrastać ze stanu, który Miłosz określił kiedyś jako pisanie „pod nieznośnym przymusem i tylko z nadzieją, / że dobre, nie złe duchy, mają w nas instrument” –  choć nadziei w niej niewiele (…)”. – Anna Spólna

„(…) To bruk Piotra Gajdy, choć wszystko wskazywało na to, że Śruba Archimedesa będzie zwieńczeniem trylogii filozofii i języka spod znaku Instytutu Mikołowskiego, jest ni to suplementem (niebezpośrednim, ale o tym później), ni kolejnym krokiem na drodze autora ku poetyckiej publicystyce, którą od kilku lat skutecznie przemyca w swoich wierszach-komentarzach, analizując stan cywilizacji w skali mikro i makro (pamiętamy nagły przeskok u Gajdy – po dobrze przyjętym Hostelu i Zwłoce i melancholijnych, wycofanych, prywatnych wierszach, które swego czasu różni krytycy chcieli podpiąć pod tak zwaną, acz wyimaginowaną, „dykcję łódzką” oraz dobrze wypadających w internetowych bojach w czasach, gdy portale poetyckie trzymały jeszcze jakikolwiek poziom – poeta z Tomaszowa Mazowieckiego w kolejnym tomiku pt. Demoludy, wydanym, a jakże, w Instytucie Mikołowskim, postanowił zaciemnić przekaz, skorzystać z dobrodziejstw zdań wielokrotnie złożonych i zmaksymalizować występowanie metafor w myśl zasady: co zdanie to nowy obraz), wydłużając swoje wiersze (przypominające już mini-traktaty) do niespotykanych wcześniej u niego rozmiarów (…)”. – Rafał Różewicz

Teksty wspomnianych recenzji znaleźć można tutaj (Anna Spólna) i tu (Rafał Różewicz).