Jazz from Hell. Promocja „Arterii” i jam session z poetami

Redaktorzy „Arterii” z Magdaleną Nowicką, autorką stałej rubryki pisma „Umrzeć z naczytania”. Promocja numeru, 28.10.2016 r.

Republika publiki 

Jam session z poetami – Janek Rojewski 

Jam session z poetami – Kacper Płusa 

Jam session z poetami – Rafał Gawin

Jam session z poetami – Piotr Gajda

Jam session z poetami – Przemysław Owczarek

Jam session z poetami  – Izabela Kawczyńska

Marek Kądziela ADHD – live 

Kadry z  offu

Andrij Lubka i Ołeksandr Bojczenko w Domu Literatury

Dom Literatury w Łodzi – Kawiarnia Literacka zaprasza na spotkanie z Andrijem Lubką i książką „Karbid” i Ołeksandrem Bojczenko i książką „50 procent racji”, które odbędzie się w dniu 7 listopada 2016 r. o godzinie 19.00.

ANDRIJ LUBKA „KARBID”:

Karbid opowiada o Miedwiediowie, wyimaginowanym zakarpackim miasteczku na granicy z Węgrami, gdzie kilka osób z miejscowej elity pod pretekstem ufundowania miastu fontanny buduje tunel pod granicą, którym chcą przeprowadzić wszystkich Ukraińców na Węgry, czyli do Unii Europejskich. W ten sposób ma wreszcie dojść do integracji Ukrainy z Europą. Ale czy ta eurointegracja faktycznie przyniesie korzyści? Czy Ukraińcy tego chcą? I komu naprawdę na tym zależy? Satyra na ukraińską teraźniejszość, oparta na wnikliwej obserwacji i analizie postaw ludzkich. Ta stosunkowo nieduża (w sensie fizycznym) książka mówi więcej o mentalności współczesnych Ukraińców niż poważne teksty publicystyczne, a na pewno mówi inaczej: w konwencji powieści łotrzykowskiej, miejscami na granicy slapstickowej komedii, miejscami ckliwego romansu, z elementami czarnego humoru. Autor pokazuje niuanse zjawisk, które tylko z oddali wydają się czarno-białe, przez co pomaga nam lepiej rozumieć współczesną ukraińską tożsamość. Czytelnicy niezainteresowani problemami Ukrainy znajdą tu po prostu lekko opowiedzianą historię z nieoczekiwanym zakończeniem.

Andrij Lubka (ur. 1987) – ukraiński poeta, prozaik, eseista, tłumacz, kolumnista, aktywista społeczny. Autor tomików poezji Osiem miesięcy schizofrenii (2007), Terroryzm (2008), Czterdzieści dolarów plus napiwek (2012), zbioru opowiadań Kiler (2012, polskie wydanie 2013), zbioru esejów i felietonów Spać z kobietami (2013) oraz powieści Karbid (2015). Wiersze Andrija Lubki ukazały się w tłumaczeniach na języki polski, angielski, niemiecki, serbski, portugalski, rosyjski, białoruski, czeski. Laureat nagród literackich „Debiut” (2007) i „Kijowskie Laury” (2011), stypendysta programu Ministra Kultury RP Gaude Polonia (2010, 2012).

OŁEKSANDR BOJCZENKO „50 PROCENT RACJI”:

50 procent racji to cykl znakomitych prześmiewczych historyjek z życia obywatela ZSRR, potem wolnej Ukrainy− nawiązujących formą do tradycji wschodniej skazki, której mistrzem był, trochę dziś zapomniany, a szkoda, Michaił Zoszczenko. Bez wątpienia Bojczenko dorównuje mistrzowi. Odpowiednik czeskiej komedii w prozie − pozornie błahe powiastki skrywają głęboką mądrość życiową i wiedzę o czasach współczesnych (ostatni tekst w cyklu dotyczy 2015 roku). Autor wprost odkrywa karty:„No, w ogóle to dobrze, kiedy człowiek ma poczucie humoru. Gorzej – kiedy nikomu nie może wyjaśnić, że w żadnym z przywołanych przykładów nie miał zamiaru żartować„. Bardzo osobiste felietony układają się w obraz realiów Czerniowiec, Lwowa, Krymu, również Warszawy czy Wrocławia. Teksty napisane z pazurem, ale i nostalgią, z akapitami, których żaden filozof by się nie powstydził: „Kiedy słyszę, jak ktoś – obojętne z której strony – zaczyna bić się w piersi i dowodzić, że »to nasza ziemia», od razu wyobrażam sobie jednodniowego motyla na gałęzi tysiącletniej kalifornijskiej sekwoi. Przysiadł na niej, pełen planów na przyszłość i mówi: »Moja sekwoja«”.

Ołeksandr Bojczenko (ur. 1970) – ukraiński krytyk i badacz literatury, eseista, tłumacz, kolumnista. Autor zbiorów esejów Coś w rodzaju chautauqua (2003), Chautauqua plus (2004), Byle książka (2011), Moi wśród obcych (2012), 50 procent racji (2015). Autor licznych przekładów z języka polskiego i rosyjskiego, tłumacz m.in. Tadeusza Borowskiego, Leszka Kołakowskiego, Marka Hłaski, Jerzego Pilcha, Olgi Tokarczuk, Andrzeja Stasiuka, Daniela Odiji. Wielokrotny (2005, 2008, 2013) stypendysta programu Ministra Kultury RP Gaude Polonia. W roku 2014 został uhonorowany odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Puls Literatury w Poddębicach

Dom Literatury w Łodzi, Miejska i Gminna Biblioteka Publiczna im. Ziemowita Skibińskiego w Poddębicach oraz Poddębicki Dom Kultury i Sportu zapraszają na PULS LITERATURY W REGIONIE. W programie:

– rozstrzygnięcie konkursu poetyckiego im. Ziemowita Skibińskiego

– spotkanie z Rafałem Gawinem i Piotrem Gajdą

– koncert Double Spark

05.11. (sob.), godz. 18.00, Pijalnia Wód Termalnych i Teatr Integracji, ul. A. Mickiewicza 19.

„Drobna zmiana” w Instytucie Mikołowskim

Instytut Mikołowski zaprasza na spotkanie z Marcinem Świetlickim związane z promocją książki Drobna zmiana (wyd. a 5, Kraków 2016). Prowadzenie: Maciej Melecki i Krzysztof Siwczyk.   

4. 11. 2016, godz. 18.00

„(…) Marcin Świetlicki jest poetą rdzennie religijnym. W jego twórczości znajduje się miejsce dla zła i dobra, szatana i Boga. Nie ma tu żadnych deklaracji, lecz obrazków i aluzji wystarczy, by wykluczyć przypadek czy zabawę. Najważniejszą cechą zła wydaje się zanik jego wyrazistości, upodobnienie do zwykłości, trywializacja. Podobnie nieoczywiste staje się dobro. W odpowiedzi Świetlicki notuje wiele zdarzeń banalnych, przenosi obyczajową i polityczną mierzwę na swoisty pulpit, jakim jest dla niego tekst, i doświetla jej zrakowaciałą tkankę. Nie boi się posądzenia o uleganie niskim pobudkom, małostkowość, czepianie się ludzkich ułomności. Przecież tropi szatana (…).

(...)  „Drobna zmiana" na pozór jest faktycznie drobna. W najnowszej książce Świetlickiego znajdujemy Świetlickiego z jego dawniejszych książek: outsidera, którego rzeczywistość rani i obchodzi, indywidualistę na wskroś politycznego, pesymistę, lecz mającego w zanadrzu szorstko-delikatną miłość. Tylko wierszy nie ma, w zamian krótkie prozy. Ale bodaj wszystkie dadzą się rozpisać na wersy, we wszystkich jest rytm, mocne zdanie, niejednoznaczna, jakby zaplamiona puenta. Odpowiedź na pytanie, dlaczego te utwory nie chcą być wierszami, choć w istocie nadal nimi są, zawiera się w kawałku tytułowym (…)”. 

 Piotr Śliwiński

 (Źródło: Gazeta Wyborcza, Warszawa 18-10-16 DZ. / Nr 244)

Instytut Mikołowski

ul. Jana Pawła II 8/ 5

Mikołów

www.instytutmikolowski.pl

Trzeci obrót „Śruby”. Recenzja na łamach Salonu Literackiego

W kolejnej odsłonie Internetowej Gazety Kulturalnej Salonu Literackiego (nr 10/2016) ukazała się recenzja „Śruby Archimedesa”, której autorką jest Anna Mochalska. Tekst zatytułowany „Dokręcanie śruby” ewentualni czytelnicy znajdą tutaj. Poniżej wyimek z anonsowanego omówienia: „Zaczynam się czuć recenzentką towarzyszącą; towarzyszącą serii Białe kruki, czarne owce – bo oto kolejna pozycja z tejże: Piotr Gajda i jego Śruba Archimedesa. O tych książkach jednak nie można nie pisać; są ważne, dobre i nagradzane. A o tej konkretnej książce nie mogę nie napisać ja, należy bowiem ona do pewnego typu poezji, który zdecydowanie mi odpowiada. To twórczość wymagająca, angażująca intelekt, trudna, bardzo mocno intertekstualna, oczekująca konkretnego czytelnika – skupionego, wytrwałego, pogodzonego ze swoją niewiedzą. To wiersze poszerzające horyzonty, zmuszające do poszukiwań, do udzielania konkretnych odpowiedzi. Błyskotliwe, zgrabne – tak, ale niebędące kolorowymi wydmuszkami (…)”.