Nieistniejący od ponad trzydziestu lat Spółdzielczy Klub Kultury „Podkowa”, zdjęcie z epoki. Przez jakiś czas byłem tam zatrudniony na stanowisku instruktora kulturalno-oświatowego. Kluczowe znaczenie ma tu jednak maszyna do pisania „Łucznik”, stanowiąca wyposażenie instytucji. To na niej wystukiwałem swoje wiersze, również w godzinach pracy (mea culpa!). Umiejętność pisania na maszynie była jednym z moich atutów na rozmowie kwalifikacyjnej dotyczącej objęcia powyższego etatu. W tamtym czasie posiadałem także drugą umiejętność. Tworzyłem wyłącznie wiersze inspirowane twórczością Rafała Wojaczka: „Wierzę w żołądek i w jego kościół / w bramy kościoła w krzyż i podatek. / Wierzę, w brzuch, który trzeba spłacić / i w kiełbasę, która jest w niebie […]”. Papierową teczkę z wystukanymi na maszynie „Łucznik” tekstami, położoną na stercie przeczytanych gazet, omyłkowo spaliłem w piecu. Stało się to kilka lat później, w wynajmowanym mieszkaniu w czynszowej kamienicy. Oczywiście w takiej, jak ta z wiersza Wojaczka: „… w ciemnej sieni czynszowej / Kamienicy kapustą woniejącą wychodkiem”). Taka karma.
(Fot. Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim Oddział w Tomaszowie Mazowieckim).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz